جنبش ملی‌

با توده‌اي شدن مطالبات ملي در ميان ملت تورک ساکن در ايران، گسترش و تعميق پايگاه مردمي و روشنفکري آن، و توجه به و حمايت روزافزون افکار عمومي جهاني و نهادهاي بين‌المللي از اين مطالبات مدني و دمکراتيک، در جبهه مقابل نيز شاهد يک جنب و جوش، اما منفي و نااميدکننده هستيم. از جمله اينکه اخيرا بازتوليد و تبليغ ادعا و بواقع مغلطه‌‌ی «ملي، مشترک و سراسري بودن زبان فارسي در ايران» از طرف ماشين تبليغاتي دولتي، نخبگان فرهنگي و سياسي قوم فارس، همچنين جريانات و تشکيلات فارسي موسوم به سراسري تشديد شده است. طرفه آنکه اين ادعا و يا مغلطه هنوز در ميان بعضي از روشنفکران و فعالين تورک و آزربايجاني وابسته به جريانات ملي‌گراي فارس مانند جمهوري‌خواهان و يا شماري از فعالين آزربايجان‌گراي نسل پيشين محافظه‌کار خريدار دارد. ظاهرا اين دسته از روشنفکران و فعالين منافع زبان تورکي، بهروزي ملت تورک و مصالح آزربايجان را در آن مي‌بينند که «به همراه تدريس زبان مادري اقوام، زبان فارسی بعنوان زبان ملي، مشترک و سراسری ایران بکار گرفته شود». اين نگرش کهنه، بي‌پايه، ارتجاعي، تحريک‌آميز و اهانت‌آميز که محصول کوته‌نگري شگفت‌انگيز صاحبان آنهاست، از هر جنبه در ضديت با منافع زبان تورکي، بهروزي ملت تورک و مصالح آزربايجان قرار دارد.

فارسي «زبان ملي» همه ايرانيان نيست، صرفا زبان ملي ملت فارس است

  MB101

مغلطه‌ی نخست قوميت‌گرايان فارس و دولت جمهوري اسلامي «ملي بودن زبان گروه ملي اقليت فارس (که تا قرن بيستم اغلب تاجيک ناميده مي‌شدند) براي همه‌ی مردم ايران» است. کشور ايران از ملتها و اقليتهاي ملي (مليتها) مختلفي که داراي وجوه مشترک و وجوه متفاوتي مي‌باشند تشکيل شده است. البته اين متفاوت از هم بودن، هر چند نشان غيريت است، اما لزوما به معني جدايي نيست. از اين وجوه متفاوت يکي نيز زبان است. در ايران نيز، مانند بسياري از کشورهاي خاورميانه و جهان اسلام، زبان معيار اصلي تعريف ملت، هويت ملي و بازشناسي تعلق ملي افراد و گروهها مي‌باشد. در خاورميانه، دو گروه انساني که زبان تاريخي همديگر را متقابلا، بدون واسطه مترجم و به راحتي نسبتا قابل قبولي درک نمي‌کنند، متعلق به دو گروه ملي جدا شمرده مي‌شوند. دو گروه انساني داراي زبانهاي مادري متفاوت، دو ملت متفاوتند؛ مانند تورکها و فارسها در ايران که بي‌هيچ شک و شبهه‌اي نه بخشي از يک ملت واحد، بلکه دو ملت کاملا جدايند. به زباني ساده‌تر، نتيجه چندزبانه بودن جمعيت ايران، چندملتي بودن مردم اين کشور است (اين واقعيت، دليل اصلي اعمال سياست فارس‌سازي تورکها توسط دولت ايران و تلاش وي براي منسوخ ساختن زبان تورکي در يک صد سال گذشته است).

در ايران زبان فارسي صرفا زبان ملي فارس‌زبانان و يا ملت فارس (تاجيک قرن نوزده) است. همانگونه که زبان تورکي، زبان ملي ملت تورک و يا تورک‌زبانان اين کشور است. به عنوان مثال در حاليکه فارس‌زبانهاي استانهاي فارس، کرمان، اصفهان، سمنان و خراسان رضوي همه بخشي از ملت فارس‌اند، تورک‌زبانهاي استانهاي مذکور بخشي از ملتي ديگر بنام تورک‌اند. زيرا زبان ملي‌شان متفاوت است. با اين وصف زبان فارسي و يا هيچ زبان ديگر رايج در ايران، زبان ملي همه‌ی ملتها و اقليتهاي ملي (مليتهاي) اين کشور نبوده و نيست. بلکه منحصرا و صرفا زبان ملي يکي از اين ملتها، يعني ملتي که به طور تاريخي و طبيعي بدان زبان تکلم مي‌کند است. اينکه امروز اکثريت مردم ايران زبان فارسي را مي‌فهمند، به علت آموزش اجباري و تحميلي اين زبان در يکصد سال گذشته از سوي دولت و محروم نگهداشتن ملتهاي ايران از شناخته شدن رسمي زبان و فرهنگهايشان، و ممانعت از يادگيري، تحصيل و توسعه‌ی زبان و فرهنگهاي مليشان، باز از سوي دولت است. آگاهي ناخواسته و تسلط اجباري بسياري از مردم ايران به زبان فارسي جانشين، دولتي و استعماري، به معني ملي بودن اين زبان در سراسر ايران نيست. زبان ملي تورکها تورکي است، بوده و خواهد بود.

عرضه کردن زبان ملي يکي از ملل ساکن در ايران، آنهم زباني مانند فارسي که ابزار و محمل سياستهاي دولتي نژادپرستانه و استعماري است، به عنوان زبان ملي همه‌ی ملل اين کشور، علاوه بر تحريف و جعل واقعيتها، بي‌احترامي به ملل مذکور، تحريک نمودن آنها و افروختن آتش جنگهاي قومي و ملي است. ايضا هر پيشنهاد و راه حل از طرف هر کس که با فرض ملي بودن زبان فارسي براي همه‌ی مردمان و ملل ساکن در ايران به پيش رانده شود، فاقد جديت بوده، نشان از دشمني صاحبان آنها با ملل غيرفارس ايران دارد.

فارسي در ايران «زباني سراسري» نيست، زباني محلي و منطقه‌اي در شرق-مرکز ايران است

مغلطه‌ی دوم قوميتگرايان فارس و دولت جمهوري اسلامي، «سراسري بودن زبان محلي فارسي» است. معيار سراسري و يا محلي بودن يک زبان، حضور و پراکندگي تاريخي و طبيعي متکلمين بومي آن زبان در سراسر کشور است و نه موقعيت دولتي ويا رسميت قانوني آن زبان. بنابر اين هنگامي که سراسري بودن زباني مانند فارسي در ايران ادعا مي‌شود، مي‌بايد پراکندگي تاريخي و طبيعي متکلمين به فارسي -که اين زبان، زبان مادري و ملي آنهاست- در سراسر ايران را نشان داد و اثبات نمود. بجا آوردن اين امر و وظيفه نيز، در ميان وظايف و صلاحيتهاي نويسندگان و بيانيه‌هاي سياسي نيست. اين امري است که با مشاهدات دقيق، آمارگيري‌هاي علمي و مطالعات جغرافياي انساني، آنهم در محيطي آزاد، دمکراتيک و شفاف ميتواند بدرستي و با دقت تعيين شود. شرايطي که هيچکدام از آنها در ايران امروز، مانند گذشته، عملا وجود ندارند.

با اينهمه آنچه از مطالعه داده‌هاي متعدد و پراکنده موجود در اين عرصه به عنوان انتباهي اوليه حاصل مي‌شود اين است که زبان تورکي در شمال غرب کشور در استانهاي آزربايجان غربي، آزربايجان شرقي، زنجان، قزوين، همدان، اردبيل، مرکزي، کردستان، کرمانشاهان، گيلان، تهران، البرز، قم؛ در شمال شرق کشور در استانهاي خراسان شمالي، خراسان رضوي، خراسان جنوبي، گلستان، مازندران و سمنان؛ و در جنوب و در مرکز ايران در استانهاي فارس، اصفهان، بوشهر، کرمان، کهگيلويه چهارمحال بختياري، خوزستان، لرستان و هرمزگان امروز نيز مانند گذشته زبان توده‌ی کثيري از مردم بومي است. به عبارت ديگر زبان تورکي در همه‌ی استانهاي کشور - به جز در اراضي منطبق بر سه استان فعلي ايلام، يزد و سيستان و بلوچستان- در شمال غرب، شمال شرق، جنوب و مرکز ايران به شکل زبان اکثريت و يا زبان اقليت، و به مثابه‌ی زبان اول بخش عمده‌اي از مردم بومي رايج است. از اينرو زبان تورکي در ايران، به لحاظ پراکندگي طبيعي و تاريخي متکلمين آن، مي‌تواند به راحتي به عنوان زباني سراسري تلقي گردد.

در باره‌ی زبان فارسي، که در قرن نوزده زبان مادري صرفا ١٠ درصد از جمعيت کشور بود، مي‌توان گفت که اين زبان پس از بيش از يک صد سال سياست آسيميلاسيون و فارس‌سازي اجباري، حمايتهاي دولتي همه‌جانبه و با اعمال تدابير تبعيض‌آميز و غيردمکراتيک بسيار ديگر، از جمله ممنوعيت زبان تورکي، بويژه در دهه‌هاي اخير توانسته است موقعيت زبان رابط اجباري - تحميلي - رسمي - دولتي را پيدا نمايد. اما زبان فارسي علي رغم اين موقعيت غيرطبيعي و تحميلي خود، در ايران هرگز زباني سراسري نبوده و نيست (زبان فارسي به يک معنا و مجازا سراسري است. فارسي زباني است که از طرف دولت بر مردم و ملل اين کشور در سراسر ايران تحميل شده است). چنانچه طبق منابع متعدد تا ربع اول قرن بيستم در هيچکدام از اراضي منطبق بر استانهاي فعلي آزربايجان غربي، آزربايجان شرقي، زنجان، اردبيل، گيلان، مازندران، گلستان، خراسان شمالي، سيستان بلوچستان، هرمزگان، بوشهر، خوزستان، کهگيلويه، چهار محال بختياري، لرستان، ايلام و کردستان، فارس‌زبانان-تاجيکهاي بومي يافت نمي‌شده‌اند. في الواقع امروز نيز زبان فارسي صرفا زبان بومي منطقه‌ی ملي فارسستان و زباني به غايت محلي است («فارسستان» و يا منطقه‌ی به هم‌پيوسته فارس‌نشين کشور، از مناطق فارس‌نشين هفت استان خراسان رضوي، خراسان جنوبي، سمنان، کرمان، يزد، اصفهان و فارس و بخشهاي کوچک فارس‌نشين در استانهاي مجاور مانند تهران، البرز و قم متشکل است).

مي‌بايد از مشترک‌نمايان زبان فارسي پرسيد چگونه است اين زبان که صرفا بومي هفت استان از ٣١ استان کشور، آنهم به طور متمرکز در شرق و مرکز است زباني سراسري است، اما زبان تورکي که احتمالا به جز استانهاي بلوچستان، ايلام و يزد در سراسر سطح کشور حضوري تاريخي و پراکندگي‌اي طبيعي دارد، زباني محلي است؟ نيروهاي سياسي فارس- موسوم به سراسري مي‌بايست از محلي ناميدن و محلي تلقي نمودن زبان سراسري تورکي و از سراسري ناميدن و سراسري تلقي کردن زبان محلي فارسي در ايران اکيدا خودداري نمايند. زبان فارسي همانقدر سراسري است که خود اين سازمانهاي سياسي فارس. هر فرض و پيشنهاد و راه حلي که در آن زبان تورکي به عنوان زباني محلي و زبان فارسي به عنوان زباني سراسري فرض شود، نشان از ناآگاهي صاحبان آنها از شرايط ايران دارد و بنابراين راه حل نبوده، خود مانعي بر سر راه حل مسئله‌ی ملي در ايران است.

فارسي، «زبان مشترک» ملتهاي ساکن در ايران نيست. زبان مشترک فارسها، تاجيکها و پارسي‌هاي ايران است

مغلطه‌ی سوم قوميت‌گرايان فارس و دولت جمهوري اسلامي در باره‌ی «مشترک بودن فارسي»، بين فارس‌زبانان کشور و ديگر ملل ساکن در ايران است. اين دروغ که اخيرا از سوي قوميتگرايان و فارسگرايان بر آن تاکيد بسيار مي‌شود، عينا در اصل پانزدهم قانون اساسي جمهوري اسلامي نيز آمده و با تکرار مشترک بودن زبان فارسي در اين اصل، صورت دروغي قانوني به خود گرفته است. حال آنکه در داخل ايران علاوه بر فارسها، صرفا شش اقليت ملي کم‌شمار وجود دارند که زبان مشترکشان فارسي-دري-تاجيکي و يا لهجه‌هاي بينابيني است. در سطح کشوري اين گروههاي ملي که زبانشان به لحاظ زبانشناسي مي‌تواند لهجه‌هاي گوناگون يک زبان واحد تلقي گردد عبارتند از:

١) ملت و يا قوم فارس. اين گروه تا قرن بيستم اغلب تاجيک ناميده مي‌شد.

٢) گروههائي منسوب به مليت (و يا اقليت ملي) تاجيک‌زبان در استانهاي مازندران و خراسان؛ شامل خاورها (هزاره‌هاي غربي و يا دره‌زينات، هزاره‌هاي شرقي و يا بربرها)، چاراويماقها (تيماني‌ها، فيروزکوهي‌ها، تيموري‌ها، جمشيدي‌ها، هزاره قلعه نوئي‌ها). بسياري از اين گروهها، تورکهاي تاجيک‌زبان شده در قرون اخير‌اند.

٣) گروههايي منسوب به مليت و يا اقليت ملي يهود در ايران و خارج آن نيز به لهجه‌هاي ويژه‌اي از زبان تاجيکي-فارسي به نام جودي-جيدي (جهودي) سخن مي‌گويند. در ايران اين دسته شامل بخشي از يهوديان آزربايجان (همدان)، و بسياري از يهوديان فارسستان است (بخشي ديگر از يهوديان فارسستان در تهران، اصفهان، شيراز، کاشان و ... لهجه‌ی دليجاني زبان راجي را بکار مي‌بردند. از سوي ديگر يهوديان بخشهائي از خراسان (محمدآباد، لطف آباد، نوخندان، ..)، و اغلب يهوديان آزربايجان علاوه بر زبان آرامي-عبري خود لشان دادان، زبان تورکي را به عنوان زبان دوم خود بکار مي‌بردند).

٤، ٥، ٦) گروههائي کم‌شمار از اعراب (بيرجند، قائن، سرخس، ...)، بلوچها (جوين، نيشابور، ترشيز،...) در خراسان، و کولي‌ها.

٧) اقليت ملي پارسي در استانهاي يزد و کرمان فارسستان. اين گروه زرتشتياني هستند که به لهجه‌ی تاجيکي-دري سخن مي‌گويند.

در سطح منطقه‌اي نيز زبان فارسي زبان مشترک سه دسته‌ی ١) فارس-دري-تاجيک زبانهاي ساکن در ايران، ٢) دري و تاجيک‌زبانهاي ساکن در افغانستان و تاجيکستان و کشورهاي همجوار، ٣) و برخي از يهوديان تاجيک-دري زبان ايراني و غير ايراني است.

بنابر اين فارسي به جز فارسان، تاجيک‌زبانان (هزاره، ....) و شمار قليلي از يهوديان، اعراب، بلوچها و کوليهاي فارس‌زبان شده، زبان مشترک هيچکدام از ديگر ملتها و مليتهاي (اقليتهاي ملي) عمده‌ی ساکن در ايران نيست. اين زبان صرفا زبان مشترک دسته‌جات فارس‌زبان-تاجيک‌زبان مذکور است. همانگونه که زبان تورکي، زبان مشترک همه تورک‌زبانهاي ايران و تورکان جمهوري آزربايجان، گرجستان، تورکيه، عراق، سوريه، بلغارستان، يونان و قبرس؛ و زبان کردي زبان مشترک همه‌ی کردزبانهاي ايران و کردان تورکيه، عراق و سوريه است. بين تورکان و فارسان چه در داخل ايران و چه در سطح منطقه هيچ زبان مشترکي وجود ندارد. هم از اينرو سخن گفتن از زبان فارسي به عنوان زبان مشترک فارسها و تورکهاي ايران سخني گزاف و پوچ است. اساسا در ايران چندملتي و چندمليتي که هر کدام از ملتها و مليتهاي آن داراي زباني ملي از آن خودند، بحث زبان مشترک بحثي زائد است. کساني که ادعا مي‌کنند فارسي زبان مشترک مردمان ايران است آگاهانه و يا ناآگاهانه «زبان مشترک» را با «زبان رابط تحميلي» بين ملتهاي ساکن در ايران و يا «زبان اجباري رسمي و دولتي»؛ نيز «جبر و تحميل» را با «اشتراک» خلط مي‌کنند. مشترک ناميدن زبان فارسي تحميلي و استعماري، چشم بستن بر سياستهاي آسيميلاسيون و فارس‌سازي اجباري، استعمار خشن فرهنگي و پاکسازي زباني اعمال شده در ايران، چشم بستن بر ستم و تبعيض نهادينه شده‌ی ملي و فرهنگي، توتاليتاريسم مزمن در تاريخ اخير ايران و اهانت به هويت و غرور ملي ملل و اقليتهاي ملي غيرفارس ساکن در ايران است.

دليل اصرار بر دروغ مشترک، ملي و سراسري بودن زبان فارسي چيست؟

ادعاي مشترک، ملي و يا سراسري بودن زبان فارسي از طرف دولت و قوميتگرايان فارس، ادعائي از سر تفنن نيست. بلکه زمينه‌سازي براي گنجاندن مردم ايران در قالب تعريف «ملت ايران» است. زيرا همانگونه که در سطح جهان و بطور گسترده‌اي پذيرفته شده است، در اغلب موارد براي ملت ناميدن دسته‌اي از مردم، داشتن زبان واحد شرطي لازم است. با اين تعريف مورد قبول جهاني، وجود ملتي بنام ايران قابل اثبات نبوده، بلکه خود بخود و بي هيچ گفتگو نفي مي‌گردد. براي رفع اين مشکل، دولت ايران و قوميتگرايان فارس مفاهيم زبانهاي «رسمي»، «سراسري»، «رابط»، «مشترک» و «ملي» را با هم در آميخته، نخست زبان «رسمي» فارسي را «سراسري» مي‌نمايانند و زبان «رابط اجباري» فارسي را به عنوان زبان «مشترک داوطلبانه» قلمداد مي‌کنند. سپس اين زبان گويا سراسري و مشترک داوطلبانه را به جاي زبان «ملي» تاريخي ملل ايران جا مي‌زنند و به گمان خود با اين ترفند و چشم‌بندي، و پس از آنکه همه مردم ايران را داراي يک زبان ملي (فارسي) کردند، ملت بودن هر کدام از ملل ساکن در ايران را نفي و ملت واحد بودن کل مردم ايران را اثبات مي‌کنند. في الواقع تاريخ سد سال اخير ايران پس از شکست انقلاب مشروطيت در سال ١٩٠٥ و بويژه پس از کودتاي سوم اسفند ١٩٢٠ تاکنون، عبارت بوده است از اجرائي نمودن طرح فوق که سياست درازمدت و استراتژيک قوميتگرايان فارس و در عين حال مورد حمايت دولتهاي استعماري خارجي در رابطه با زبانهاي ملل ساکن در ايران است. يعني تبديل گام به گام «زبان گروه ملي اقليت فارس» نخست به «زبان رسمي و دولتي» کشور، بعد از آن به «زبان رابط و سراسري» بين ملل ايران، سپس به «زبان مشترک و يا دوم» مردمان ايران، و در نهايت به «زبان مادري- ملي» (زبان اول ويا زبان تاريخي) همه‌ی ايرانيان. رژيم پهلوي دو هدف نخست يعني رسمي و دولتي نمودن فارسي و تبديل آن به زبان رابط ملل ساکن در ايران را با موفقيت محقق کرد. اکنون نيز جمهوري اسلامي در ادامه‌ی وظيفه‌ی ساختن ملت واحد ايراني فارس‌زبان- گرچه بيهوده - در حال اجراي دو هدف بعدي، يعني تبديل زبان فارسي به زبان مشترک و در نهايت به زبان مادري و سراسري همه‌ی ايرانيان است.

از همين رو مي‌بايد تذکر داد و آگاه بود که پس از جنبش مشروطيت و به ويژه به روي کار آورده شدن دولت پهلوي تا به امروز، هر گونه دخل و تصرف دولتي و تغيير اجباري حادثه در وضعيت زبانهاي رايج در ايران، و مشخصا ارتقاء موقعيت زبان گروه ملي اقليت فارس-تاجيک به عنوان زبان رابط و يا تنها زبان رسمي دولت مرکزي ايران، و احيانا با فارس‌زبان شدن گروههائي از مردم، تبديل آن به يک زبان مشترک، فاقد مشروعيت و حقانيت بوده و از طرف ارگانهاي فرهنگي و سياسي صلاحيتدار ملتهاي ساکن در ايران مطلقا نبايد به رسميت شناخته شوند و نخواهند شد. اينگونه تغييرات که نتيجه‌ی سياست فارس‌سازي اجباري‌اند، طبيعتا در تعريف هويت ملي مردمان ايران و يا بازسازي و ساختار سياسي و اداري ايران دمکراتيک نيز هرگز و اصلا ملاک عمل قرار نخواهند گرفت.

برای مطالعه‌ی بيشتر:

همه‌ی زبانهای رایج در ایران، بلا استثناء می‌باید رسمی شوند

http://sozumuz1.blogspot.com/2016/12/blog-post.html

رفع بعضی از شبهات در باره‌ی رسمیت زبان تورکی

http://sozumuz1.blogspot.com/2017/07/blog-post_12.html

باز هم معضل رسمیت زبان تورکی

http://sozumuz1.blogspot.com/2017/07/blog-post_18.html

دهکده‌ی جهانی و زبان فارسی

http://sozumuz1.blogspot.com/2016/01/blog-post_21.html

رسمی بودن انحصاری زبان فارسی در تضاد با حقوق بشر، دمکراسی و مدرنیته

http://sozumuz1.blogspot.com/2017/02/blog-post_15.html

افول ستاره‌ی زبان فارسی به عنوان زبان رابط. فارسی می‌باید به مرزهای طبیعی خود عقب‌نشینی کند

http://sozumuz1.blogspot.com/2017/04/blog-post_3.html

عقبگرد به سنگر ملی، مشترک و سراسری

http://sozumuz1.blogspot.com/2016/02/blog-post_16.html

اعلامیهی‌ جهانی حقوق زبانی Universal Declaration of Linguistic Rights

http://sozumuz1.blogspot.com/2015/12/blog-post_14.html

در دفاع از تاتها، تالشها، گیلکها و حقوق و زبانشان

http://sozumuz1.blogspot.com/2016/03/blog-post_25.html

مصوبه‌ی حکومت احمدی‌نژاد در باره‌ی تدریس اختیاری دو واحد درسی اختیاری زبان و ادبیات تورکی در دانشگاهها

http://sozumuz1.blogspot.com/2017/10/blog-post_31.html

اشکالات اصل ١٥ قانون اساسی و مسئله‌ی خط و زبان تورکی

http://sozumuz1.blogspot.com/2017/06/blog-post_14.html

جمهوريت‌خواهی فارسی و مساله‌ی ملی در ايران، نگاهی به طرح پيشنهادی و. انصاری-س. مددی

http://sozumuz1.blogspot.com/2018/05/blog-post_31.html

همدان مي‌خواست تورکي، زبان رابط بين المللي جهان اسلام شود

http://sozumuz1.blogspot.com/2016/10/blog-post_12.html

اعلانيه‌ی تورکی کنسولگری بريتانيا در کرمانشاه

http://sozumuz1.blogspot.com/2018/06/blog-post.html

مورد ایران: نژادپرستی زبانی، نسل‌کُشی زبانی و زبان‌کُشی دولتی

http://sozumuz1.blogspot.com/2017/02/blog-post_18.html

اسناد دولتی در باره‌ی منسوخ کردن زبان تورکی و فارس‌سازی اجباری تورکها توسط مدارس فارسی‌زبان بنا به گزارشات رسمی سالهای ١٣٠٤-١٣٠١

http://sozumuz1.blogspot.com/2016/03/blog-post.html

هویت‌پروری و برابری‌خواهی ملی تورک، مبارزه‌ای علیه نژادپرستی، نئوفاشیسم و نئوکولونیالیسم

http://sozumuz1.blogspot.com/2016/11/blog-post_15.html

تورکی‌خوانی و تورکی‌نویسی و رسمیت زبان تورکی، ضرورت مدرنیته و مدنی و معاصر شدن مردمان ایران است

http://sozumuz1.blogspot.com/2016/11/blog-post_22.html

سیاست انکار و سرکوب هویت و ملت تورک ورشکست شده است

http://sozumuz1.blogspot.com/2016/07/blog-post_10.html

ناسیونالیستهای افراطی فارس و پان‌ایرانیستها، از چپ و راست و بنیادگرا و ... نازیستهای ایران و خاورمیانه‌اند.

http://sozumuz1.blogspot.com/2016/07/blog-post.html

کانون مبارزه با نژادپرستی و تورک‌ستیزی در ایران

http://sozumuz1.blogspot.com/2016/06/blog-post_10.html

زدن افسار الاغ به سر کودکان تورک و بستنشان به آخور تا مثل آدم به فارسی حرف بزنند

http://sozumuz1.blogspot.com/2017/06/blog-post_9.html

تکلم به لهجه‌ی اجنبی تورکی اکیداً ممنوع است. با زبان شیرین فارسی صحبت کنید!

http://sozumuz1.blogspot.com/2017/04/blog-post_4.html

یک سند تاریخی: تحمیل زبان فارسی به شاگردان تورک با توبیخ و اخطار و قدغن نمودن تورکی حرف زدن در مدارس

http://sozumuz1.blogspot.com/2017/03/blog-post_30.html

کتاب درسی مشروطیت: بعد از این تورکی حرف نزنیم. اگر او تورکی حرف زد جواب ندهیم

http://sozumuz1.blogspot.com/2017/04/blog-post_19.html

جلوگیری از جار زدن به زبان تورکی در مدارس شهر بین (بن)، استان چهارمحال بختیاری - ایران مرکزی

http://sozumuz1.blogspot.com/2015/12/blog-post_11.html

قومیتگرائی افراطی فارسی و مراسم کتاب‌سوزی ٢٦ آذر سال ١٣٢٥ در آزربایجان

http://sozumuz1.blogspot.com/2015/12/blog-post_22.html

بخشنامه‌ی اداره‌ی فرهنگ آزربایجان برای رایج ساختن نام و هویت قومی آذری و آذربایجانی به جای تورک

http://sozumuz1.blogspot.com/2017/10/blog-post_12.html

دستور مظفرالدین شاه قاجار برای تدریس زبان تورکی در مدارس آزربایجان و اعتناء بایسته به تعلم آن

http://sozumuz1.blogspot.com/2015/12/blog-post.html

٩٨مین سالگرد تاسیس مدرسه‌ی تورک خیر یوردو (صلاحیه) اورمیه و ١٠٧مین سالگرد مدرسه‌ی تورک بالو و یادی از حاجی میرزا فضل الله مجتهد اورمولو

http://sozumuz1.blogspot.com/2016/02/blog-post_22.html

رابینو: روستائیان همدان تورک‌اند و کلمه‌ای فارسی نمی‌دانند.

http://sozumuz1.blogspot.com/2015/12/blog-post_13.html

دانش‌آموزان تورک کوریجان- کبود راهنگ- همدان اصلاً زبان فارسی نمی‌دانند

http://sozumuz1.blogspot.com/2017/03/blog-post_28.html

همدان می‌خواست تورکی، زبان رابط بین المللی جهان اسلام شود

http://sozumuz1.blogspot.com/2016/10/blog-post_12.html

نه‌‌ای به آن چشمهای مهربان و پر امید

http://sozumuz1.blogspot.com/2016/09/blog-post_35.html

آقای آیت الله، شما چرا تورکی یاد نگرفته‌اید؟!

http://sozumuz1.blogspot.com/2015/12/blog-post_28.html

مطالبات بنیادین مردم تورک در سراسر ایران، فارغ از استان، لهجه، مذهب و گرایشات سیاسی

http://sozumuz1.blogspot.com/2018/01/blog-post.html

تحریم مدارس فارسی در یک روز و یا یک ساعت مشخص در سراسر ایران

http://sozumuz1.blogspot.com/2016/06/blog-post_23.html

بهار تورکی‌زبانان ایران

http://sozumuz1.blogspot.com/2018/02/blog-post.html

يونسی دستيار رئيس جمهور و بطحايی وزير آموزش و پرورش، نفوذی موساد و سيا هستند

https://sozumuz1.blogspot.com/2018/04/blog-post_26.html